,,Zakazany owoc '' - prolog

Zagubiłam się. Ponownie poniosłam klęskę 
Siedzę teraz w swoim pokoju,gdzie mogę swobodnie płakać,gdzie mogę wylać swoje smutki,cierpienia. 
Zaciskam pięści. Błagam o lepsze jutro. 
Błagam o to by ludzie wreszcie poznali,że jestem czegoś warta,nie jestem nastolatką,która leci na lśniący portfel czy też na imprezowanie z chłopakami,którzy po pijaku prawią komplementy by zaciągnąć do łóżka. 
Jestem raczej samotniczką. Liczę się z innymi. 
Nadal siedzę zapłakana i czekam na poprawę 
czekam 
czekam 
i czekam 
czekałabym tak dłużej gdyby nie łomot w moim pokoju . tak w tym pokoju gdzie spokojnie mogłam się wyżalać samej sobie...aż do czasu. 
uniosłam zmęczone powieki i ujrzałam swoją obawę,coś czego ujrzeć nie chciałam 
gorąco rozsadzało moją głowę,a krwiste oczy sprawiały,że mdlałam 
zobaczyłam demona ... nie takiego zwykłego demona. To był demon w ciele Szymona 
Tego Szymona,którego zeszłego roku skazałam na męki,na śmierć. 
I uwierzyłam wtedy w siłę zemsty ...